16.09.2015
Geceyi seviyordu...
Sessiz ve dingin hali,tüm gün boyunca aradığı yegane şeydi.
Dinliyordu gece onu... Anlıyordu.. Dinlemeyi de anlamayı da iyi beceriyordu.. O da geceyi dinliyordu..
Tek tük geçen arabaların yorgun sesini, köpek çetesinin bağıra bağıra yaptığı kavgaları, cırcır böceklerinin türküsünü,en son kapatılan dükkanların yalnızlığını,rotasını ezberlediği uçak trafiğini, bir yanıp bir sönen ışıkların dostluğunu seviyordu.
Anlatırdı geceye dilediği ne varsa... İstediği,istemediği,kızdığı şeyleri.. Bazen karşılıklı ağlaşırlardı... Bazen de gülüşürler. Çoğu zaman da susarlar... En çok da sustuklarını seviyordu. En iyi öyle duyuyorlardı birbirlerini... Acıyan yaraları, sızlayan duyguları, inleyen nağmeleri en iyi sustukları zaman dinliyorlardı.
Taaa derinliklerine kadar bakmayı seviyordu gecenin. Sanki göz bebeklerinin içinde kaybolur gibi.. Ay'ı görmeyi istiyordu her gün. Ama bazen göremiyordu.. Tuhaf... Yıldızları seviyordu bir de.. Kırpışan yıldızları... Büyük ayıyı ve küçük ayıyı görebilmekti tüm umudu çocukluğundan beri. Belki çocukluğundan kalıp da değişmeyen tek şeydi gözle çizildiğinde tavaya benzeyen takım yıldızı.
Her birinin bir güneş olması heyecanlandırırdı onu. Merak ederdi.. Ah daha ne çok şey vardı gökyüzünde... Keşke hepsini görebilseydi.. Bazen tüm bölgede elektriklerin kesilmesini dilerdi.. Sadece yıldızlar görünsün diye.. Kesilirdi de, hemen cama koşardı ama ah bu zamane... Jeneratörleri hiç hesaba katmamıştı... Yine de görebildiği ve sayabildiği kadar yıldızla mutlu olurdu...
Evler... En çok hüzünlendiği şeydi.. Kimbilir ne dertler vardı içerilerinde... Hangi son ve hangi başlangıç yaşanmıştı... O saatte neden ayaktaydılar? Karşı apartmanda izlenen televizyon kanalı, çocuğuyla top oynayan baba,bebeğini pışpışlayarak camdan baktıran genç anne... Hayatları hakkında fikir edinmişti. Seyrederdi hep.. İnsanları pek nadir... Sıkılmıştı insanlardan... Gökyüzünü seyrederdi... Daha keyifliydi gökyüzünü seyretmek.. Her gün ayrı bir güzellik, her gün ayrı bir manzara ve mânâ... Ve şükür... Çok şükür...
Geceyi seviyordu.. Gece de onu... Otururdu bazen geceleri.. Dalardı gökyüzünün göz bebeklerine... Dolar taşardı içi... Ve bir de bakardı dökülüvermiş yüreği...
#küçükyazılarım

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder