23 Kasım 2018 Cuma

İstanbul gibidir benim annem
Mavi-yeşil gözleri
Hüzüne çalar çoğu zaman
Çok şeyler saklı içinde..
Siz onu dertsiz sanırsınız
Bilmezsiniz içindekileri
Gizler kendini
Aynı İstanbul gibi..
Hayran kalırsınız ona
Enerjisine, mutluluğuna
Göstermez size
Çile dolu 7 tepesini

Annem,
İstanbul gözlü annem
Öyle derindir yüreği
Marmara gibi engin
Sonsuz sevgi barındırır
Cefakardır, vefakardır
İstanbul gibi...
İncitirler de söylemez hiç
Hep gülümser...
İçindeki o engin denizlere gömer
Maviyle örter üstünü
Güneş ışıkları yansıtır
Kimseler görmez..

Annem..
Öyle sonsuzdur sevgisi
Tıpkı İstanbul gibi
Herkesi kucaklar
Kapılarını kapatmaz hiç
Bilinmez nüfusu
Kalbindeki sevgilerin

Köprüsü var ya İstanbul 'un
Annem hep köprüdür
Hep birleştirir
Hep kolaylaştırır
Hep kavuşturur
Hep taşır..
Kimseyi yolda bırakmaz..

İstanbul gözlü Annem
Maneviyatı sonsuz
Şükürü sonsuz
Dingin, sakın, huzurlu
Öyle dolu, öyle taşkın
Öyle çoşkun, öyle sıcak
Gecesi hüzünlü, gündüzü neşeli
İstanbul gibi...
Aynı öyle rengarenk..

Annem iyi ki doğdun, iyi ki benim "Annem"sin...
Sen sonsuza kadar benimle kal.. Olur mu..

#küçükşiirlerim
#küçükyazılarım
#annemiçin

Hiç yorum yok: