Tüm evi süpürüp sileceğim.. Hayatımı da.. Ne varsa, kim varsa hayatımı kirleten hepsini süpürüp atacağım içimden.. Pek çok kişi girdi hayatıma.. Zaman içinde anladım ki pek çoğu gereksizmiş.. Tıpkı kullanmadığım eşyalarım gibi.. Hepsini gözden çıkarttım bugün..
Kimisini çok ihtiyaç, elimin altında dursun diye yakınıma koymuşum, Kimisini de kıymetli diye yükseklere.. Yeniden yerleştiriyorum şimdi herkesi.. İhtiyaç sandıklarım değilmiş, ve kıymetli sandıklarım.. Boşuna sevdiklerim, boşu boşuna hayatıma aldıklarım..
Çok yeşerdim, çok da yaprak döktüm.. Pek azı sağlam kaldı.. Kalanları kalbime yazdım.. Hatalar yaptım, ders aldım.. İyi ki yapmışım dediklerim de var.. İyi ki yapmışım.. Yine olsa yine yaparım.. Hatasız olmak değil mesele, hatayı tekrarlamamak... Çok şey öğrendim şu iki senede.. Bazen öğrendiklerim ağır geldi.. Keşke hiç bilmeseydim dediğim zamanlar oldu.. Bazen safça inanmak istiyor insan birilerine ve safça sevmeye devam etmek.. Arkandan enayi muamelesi yapsalar bile... O saflık bende bakî, değişmez.. Sonradan aklı başına gelenlerdenim hep.. O yüzden çok acı çekerim, sevgimin çöpe atıldığını görünce.. Ama yıkılmam hiçbir zaman bununla.. Daha da güçlenirim...
Çok dert dinledim, çok sır sakladım.. Doldum doldum taşmadım.. Kabımı büyüttüm.. Kimseye sır vermedim, kimseyi kötülemedim. Herkesi sevmek istedim.. Herkese değer verdim.. Hak eden oldu, etmeyenler de..
Açık renkleri severim.. Kir gösterir.. Boyası kalın insanlar gibi pisliği gizlemez.. Pastel yumuşak tonlar benim rengim.. Keskin ve zıt renkler boğar beni... Heryeri ,herkesi rengarenk zannettim... Ben gelmemiştim dava için, benim işim sevgi için. Dostun yeri gönüllerdi ve dost olmaya çalıştım.. Gönlü çürük olanları sildim.. Yüreği sağlam insanlar isterim hayatımda..
Mevsimine göre yaşamak gerekti.. İnsanına göre davranmak.. Sert, çetin havalar için çıkarttım kışlıkları,kalan birkaç yazlık eşyayı da yıkayıp, ütüleyip kaldıracağım.. Yine küçülenleri ayıracağım.. Ruhuma küçük gelenleri de.. Kime oluyorlarsa onlar kullansın..
Daha çok var çıkmam gereken basamaklardan.. Bazen hızlı çıkıp yol alacağım.. Sonra durup bakacağım.. Kim nerede kalmış? Kimler yanımda.. Bazen yavaşlayacağım.. Daha temkinli adımlar atacağım..
Ekimin sonu,temizlik günü... Heryeri ve herşeyi süpürüp sileceğim.. Yeniden parlatacağım hayallerimi, umutlarımı.. Daha bir kök salacağım inançlarıma.. Daha da büyüyecek dallarım ağırlıklardan kurtuldukça.. Bahara çiçek açmaya hazırlanacağım... Kasım'da yepyeni bir Ben olacağım...
Tüm işlerimi bitirip ,hafiflemenin verdiği rahatlıkla kendime bir kahve yapacağım... Ve ayı kapatacağım... Sonra dönüp kendime diyeceğim ki :
#küçükyazılarım
31.10.2016
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder